Een goede raad

Barry Fairbrother had geen zin in het etentje

'Hou je vast,' zei Miles Mollison

'Goeie god,' zei Howard voor de derde keer

'Barry Fairbrother is dood,' zei Ruth Prince hijgend

Evertree Crescent was een halvemaan

Andrew Price sloot de voordeur van het witte huisje

De rijtjeshuizen in Hope Street waren ooit

Op een drafje liep hij de kale houten trap af

De schoolbus was aangekomen bij The Fields

Boven aan de trap gingen ze ieder

Hoewel de delicatessenzaak van Pagford

Howard nam een slokje

De voormalige pastorie was het laatste

De kamer die was gereserveerd voor de decanen

De mededeling van Barry's dood op de website

De raad van Pagford was indrukwekkend

Ondanks de minzame belofte van de gemeente

De eerste golf van verontwaardiging

Howard droeg het beeld van The Fields

Twee dagen na de dood van haar man

Sociaal werkster Kay Bawden en haar dochter Gaia

Maar Kay zat gebogen over de laatste

Aan het begin van het tweede lesuur

Andrew had er moeite mee

Dus had hij besloten een van de weinige schoolregels

Niemand nam zijn telefoon op

Als decaan had Tessa minder vaste werktijden

Ze borg deze ongewenst verkregen clandestiene buit weg

De gemene wind verdreef de laaghangende wolken

'Hallo, Mo!' zei Miles terwijl hij Samantha voorging

'Hoe gaat het eigenlijk,' vroeg Maureen

Tessa Wall was niet van plan geweest

Krystal Weedon had die maandag- en dinsdagnacht

De allermooiste roeiherinnering was de keer

Krystals oren suisden

Ze ging weer zitten

Shirley Mollison werkte op woensdag

Ruth wilde er dolgraag meer over weten

Andrew, Fats en zevenentwintig anderen

In de vier weken dat Andrew verliefd was op Gaia

'Dokter Jawanda loopt een kwartiertje achter op schema,'

Toen, verraden door haar eigen reflex

Simon Price verliet iedere werkdag, met ijzeren stiptheid

Ruth ratelde maar door

Simon nam plaats

Barry Fairbrothers stoffelijk overschot

De avond viel in Pagford

Haar zelfhaat was als een omhulsel van brandnetels

Het was zomaar uit het niets gekomen

Tegen negen uur die ochtend

Colin Wall torende boven de mensenmenigte uit

Als Howard en zij naar de tempel zouden gaan, dacht Shirley

Samantha werd zo krap tussen Miles en Maureen geperst

De Psalm was afgelopen

Andrew Price liep met zijn vaders racefiets

En voor de zoveelste keer vroeg hij zich af

Fats leunde met zijn hoofd tegen de stenen wand

Het regende op Barry Fairbrothers graf

Edward Collins & co, het juridisch adviesbureau

Aan zijn moeder zou hij het niet hebben opgebiecht

Die avond kookte Gavin bij hem thuis voor Kay

Samantha's uitnodiging aan Kay om te komen eten

Alleen met een fles wijn zette Samantha de televisie aan

Alison Jenkins, journaliste

Vloekend en tierend was ze toegesneld

Cheryl trok het lipje van het blikje

'Wat is er met je gezicht gebeurd, man?'

Zij was ideaal, helemaal goed

Nadat de impulsieve malicieuze motieven

Gavin en Kay waren er klokslag acht uur

Samantha hees zich overeind uit de fauteuil

'Waarom noem je de ouwe Aubrey Fawley niet, Miles?'

Samantha ging de tafel afruimen

Ze zou Kay dat botweg opgehouden bordje nooit vergeven

Colin Wall zal Gavin en Mary

'En waar ga jij naar toe?' vroeg Simon

Tegenwoordig probeerde Fats bij Simon in de gunst te komen

Andrew logde in en opende de site

Andrew vertrok om half vier uit Yarvil

Krystal was niet bang voor wraak

Er waren maar weinig kinderen

Fats vond het mooi dat ze het zo nuchter zei

Hij was nu echt stoned

'...stormde hier moord en brand schreeuwend de deur uit,'

'Wammot jij hier?'

Het flanellen hemd dat Terri vandaag droeg

Gavin had Mary bij hem op kantoor kunnen uitnodigen

Hij pakte zelf een flesje uit de koelkast

'Diep treurig,' zei Howard Mollison

Howards lach bulderde door de kamer

Ruth stond in haar eentje in de verlichte woonkamer

Paul haastte zich de kamer uit

Dingen die werden ontkend, dingen die werden verzwegen

Tessa zag dat Colin hard in zijn vork kneep

Colin vond het niet erg dat zijn bord werd weggegrist

Soms dreigde haar geduld echter op te raken

In het kleine witte huis dat hoog boven het dorp lag

De verhuizing naar Pagford was het allerergste

Gaia hing tegen het tafeltje

Kay Bowden wilde nooit meer één voet

De golf van opluchting en plezier

Kay bladerde door haar papieren

Op maandag werkte Parminder altijd tot laat door

Krystal bracht Robbie op dinsdagmorgen

Later, toen het al donker was

Ze schrok zo hevig dat er een bord van de stapel

Samantha Mollison had nu alle drie de dvd's gekocht

Shirley glimlachte

Parminder hoefde de volgende ochtend niet te werken

Het gebouw dat het maatschappelijk werk van Yarvol huisvestte

'Dank je, maar ik wil niet al te optimistisch zijn..'

Andrew had er uren over gedaan

Het was zo'n heiige ochtend, die later zon beloofde

De deur kreeg een enorme dreun te verwerken

Samantha liet de smalende lach ontsnappen

Het bericht over Parminder op de deelraadsite

Tessa zag dat Colin worstelde met het formuleren

Shirley Mollison was ervan overtuigd

De volgende vergadering van de deelraad

Ze had thuis kunnen zitten bij Vikram

Het was een heldere, zachte ochtend

Terwijl hij in de richting van The Fields liep

Om half zeven die avond betraden

Enkele raadsleden leken belangstellend en gestreeld

Tot mijn dood is ze verliefd op mij geweest, wat ze amper kon verbergen

The Yarvil and District Gazette

Miles Mollison was net zo bezorgd als zijn vader

Op de ochtend van de verkiezingsdag

Gavin was nooit van plan geweest om te gaan stemmen

Terri Weedom was het gewend dat mensen

Op vrijdagmiddag vertelde Mattie aan Terri

'Zet je schrap,' zei Howard Mollison

Tot Gavins teleurstelling leek het erop

Ze controleerde of de DJ wist

Miles had haar ingehaald en kuste zijn zus

Andrew, die achter haar bezig was

Howard en Maureen hadden in de loop der jaren

Andrew liet haar daar achter

Een nevelige blauwe hemel strekte zich

Kay keek naar het slapende gezicht

Krystal liep in de vroege ochtendzon over Foley Road

Shirley had gedoucht en haalde kleren uit de kast

'Hou goddomme je harsus, Robbie! Kop dicht!'

Samantha werd uiteindelijk uit de logeerkamer gedreven

De reis bracht Krystal terug naar haar jeugd

Gavin droeg een zonnebril tegen de felle ochtendzon

Howard had tegen Shirley gezegd dat hij zich niet lekker voelde

Halverwege zijn Rolo's kreeg Robbie ontzettende dorst

Sukhfinder was al langer

Vaak, heel vaak had Colin Wall zich al voorgesteld

De agente in het volgepropte huisje aan de rivier

Andrew had een lift terug naar Hilltop House afgeslagen

De politie had Krystal Weedon eindelijk opgepikt

Bijna drie weken nadat de sirenes door het slaperige Pagford

De vraag of Stuart Wall daadwerkelijk op de hoogte was geweest

Ze was op haar stakerige beentjes

De telefoon rinkelde in Hope Street nummer 10

Het overgrote deel van de kosten

Het zou een opluchting zijn geweest

De neiging om in lachen uit te barsten